گفتنش سخته ولی این یه واقعیته که گاهی تو زندگی باید بگذری،خیلی سخته که از اونی که دوسش داری بگذری...........واقعا چطوری میشه مرز بین عشق و هوس رو تشخیص داد.......

گاهی هوس حرمت ها رو میشکونه......از آدمایی که هوس رو فقط توی یه رابطه میدونن بدم میاد....شاید بقیه فکرشون این باشه ولی هوس یه حسه زود گذره که نمیدونی از کجا شروع میشه و همیشه از تهش میترسی........

خیلی ها بهم میگن تو دنیایه خودتی.....من دوست دام فکر کنم همه چی اونجوری که من فهمیدم و میبینم زشت نیست گاهی زشتی ها به خوبی ها و احساس خوبم غلبه میکنه....................

میدونم که تو نمیدونی که هنوزم دوست دارم........(ادامه مطلب)

به یه دسته لاله وحشی توی یه دشت وسیع فکر میکنم....اگه منم یه لاله بودم وسط یه دشت اونوقت هیچ وقت لذت داشتنت رو حس نمیکردم....دوست دارم یه درخت باشم که بیای و بهم تکیه کنی یا یه دریا که توش شنا کنی.......دوست دارم بدونی که همه دنیای منی گرچه میدونم که میدونی و نمیخوای درکش کنی......

بند دلم پاره شد وقتی فهمیدم که فهمیدی دوست دارم....میترسیدم از این روز.......قاصدک بهم گفت که دروغ گفته بهم و میخواسته که من خوشحال شم......این روزا قاصدک هم صداقتش رو از دست داده میخوام دادگاهیش کنم واسه دروغی که بهم گفته ولی میترسم که اگ بره زندان از اینی که هست بدتر بشه.....ولی تو دنیای ما قاصدک ها رو زندونی نمیکنن بلکه میکشن......

خیلی وقته که یه گوشه ذهنم گذاشتمت گاهی میترسم حتا بهت نگاه کنم کلی طول کشید تا بری تو صندوق خاطراتی که نمیخوام مرورشون کنم......ولی هنوز به یادتم....هنوزم دنبالتم.....

هر شب به این فکر میکنم که پیشمی و انقدر دوسم داری که حاضر نمیشی حتا از کنارت جم بخورم هر شب توی رویایه با تو بودن غرق میشم و خودم رو گول میزنم و تویه ذهنم تو اولین و آخرینی ولی روزا عذاب وجدان میگیرم از اینکه نه من ماله توام و نه تو ماله من و ما اینو قبول کردیم......و من بازم هر شب رویاهام رو تکرار میکنم هر شب میبینم که میای و منو میدزدی منو میبری ولی حتا جرات ندارم راجع به این افکار با کسی حرف بزنم....تو تویه خاطرم تویه رویاهام تویه خاطراتم میمونی و هر شب منم که با تو خوشم با رویایه تو و میدونم که همیشه ازم دور میشی حتا با فکر کردن بهت ازم بیشتر فاصله میگیری.....میدونم که بهم فکر نمیکنی و فکر نمیکنی که من هر شب تویه رویاهام با توام........ما اینو خواستیم یادته......هم من هم تو.......

یادمه بابام کتاب شعر مشیری رو میگرفت دستش و واسه مامانم میخوند.......بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم.....همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم.....

انقدر با احساس میخوند و میخوند و انقدر مامانم آروم گوش میداد به صدای ملایم و دلگیره بابا و اون چهره نگرانش.....بغضم میترکید وقتی اونا رو تو این حال میدیم......انگار میخواستن از هم وداع کنن....

تو ختم یه بنده خدایی داشتم هسته های خرما رو در میاوردم......انقدر این کار رو تکرار کرده بودم دیگه به قولی حرفه ای شده بودم.......یکی اومد و بهم گفت اااااا بچه ها ببینین فلانی(منظورش من بودم) چقدر حرفه ای انجام میده....یه ذره هم وایساد و نگام کرد....من داشتم به این فکر میکردم که کاش مردنی نبود خرما درست کردنی نبود تا من بخوام توی این کار حرفه ای باشم........ای کاش نبود......اااا فکر کن اگه آدما نمیمردن چقدر بد بود.....اگه نمیمردن......

تازه فهمیدم اینجا اونجوری که من فکر میکنم نیست......

تازه فهمیدم که اول راهم......

تازه فهمیدم که اونیکه باید نیستم......

تازه فهمیدم که همه گرگن و من بره......

تازه فهمیدم که باید مشکلام رو بپیچونم.......

تازه فهمیدم......و چقدر تلخه که دارم تازه خیلی چیزا رو میفهمم........

زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست امتحان ریشه هاست؛ ریشه هم هرگز اسیر باد نیست